جشنواره عمار و اولویت های جامعه اسلامی

خوشحالم که در خدمت برادران عزیز اکران کننده  فیلمهای جشنواره مردمی  فیلم عمار در خوزستان هستم.به دنبال فرصتی بودم که بحث  مهمی را به دوستان  گوشزد کنم  و فکر می کنم اینجا برای آن بحث مناسب است.

 فلسفه وجودی  و ماهیت جشنواره فیلم عمار همانطور که از اسمش مشخص است ، لبیک گویی به ندای«أین عمار» است ، «أین عمار» یعنی فراخوان ولی جامعه و رهبر نظام به گسترش آگاهی های عمومی. عمارها کجایند تا اجازه ندهند که یک سری از حقایق سانسور شوند؟
عمارها کجایند که نگذارند که یک سری از مضامینی که باید به مردم برسد بر اثر مصلحت اندیشی و محافظه کاری در سینه ها نماند که فضای جامعه به سمت ابهام و گیجی برود. 
جشنواره عمار ذیل این مفهوم شکل گرفته است.

اگر دیدید که ندای رهبری برخاست و به بهانه اینکه مشغول سازماندهی هستیم یا مشغول تربیت فیلم سازان انقلابی یا کارهای خوب دیگر هستیم؛ به ندای أین عمار رهبری پاسخ ندادیم، تفاوتی با کسانی که به بهانه های دیگر، رهبری را تنها می گذارند نداریم.

مواظب باشید جشنواره فیلم عمار برای ما بت نشود و خیال نکنیم که هرچه ما در این جشنواره انجام بدهیم همین تکلیف ما است. دست اندرکاران جشنواره همواره و هر لحظه باید نسبت خودشان را با فضای اجتماعی و فرهنگی و فضای به روز جهانی بسنجند و ببینند کجا ایستاده اند.
عمار یک حرکت و نهضت است نه یک دستگاه تشکیلاتی.

مثال مشخصی که می شود بیان کرد، جریانات اخیر هسته ای است. جشنواره فیلم عمار در این مسئله که یکی از مهم ترین مسائل 20 سال اخیر کشور است چه کار کرده است؟  بچه حزب الهی هایی که با جشنواره عمار احساس فعال بودن و احساس هویت انقلابی کردند باید این سوال را از خودشان بپرسند که به خصوص بعد از بیانات 20 فروردین رهبری، ما چه واکنشی نشان دادیم؟ چه کاری کردیم و چه کاری می توانستیم بکنیم؟

چرا اکران کنندگان عمار دبیرخانه عمار را تحت فشار قرار نداده اند که چرا در این مسئله به این مهمی که حتی بزرگانی که تصورش را نمی کردیم به اشتباه افتادند و خود و دیگران را به گیجی انداختند، کاری انجام نمی شود؟ اگر فلسفه وجودی ما جلوگیری از افزوده شدن ابهام پشت ابهام و گیج شدن افکار عمومی است. اگر این مسئله عرصه حضور عمار نیست، پس کجاست؟

اکران کنندگان عمار باید در بزنگاه های سخت و گلوگاه های مهم حرکت تاریخی انقلاب اسلامی نیروهای تازه نفس و پا به رکاب شبانه روزی نظام باشند. اگر در این صحنه مهم تاریخ انقلاب حضور فعال و تاثیر گذار نداشته باشیم…؟

تنهایی رهبری در این قضیه مشاهده شد، تا یک روز قبل ازسخنرانی در جمع مداحان، اینگونه به مردم القا شد که موضع رهبری چیز دیگری است. بعضی از چهره های موجه نظام  تلاش کردند نظر رهبری را 180 درجه خلاف چیزی که در واقعیت بود، نشان دهند. این همه اختلاف نگاه و تحلیل برخی حلقه های نخبگانی مدعی و موجه، با رهبر انقلاب؛ آن  هم در مسایل مهم و با حساسیت بالا بسیار خطرناک است.

حضرت امیر در خطبه 34 نهج البلاغه می فرمایند: تُکَادُونَ وَ لَا تَکِیدُونَ. «دشمنان  همواره در مکر و حیله و برنامه ریزی هستند ولی شما برنامه ریزی دقیق و همت و تلاش همه جانبه ندارید» و در نهایت حضرت امیر قسم جلاله می خورند که : غُلِبَ وَ اللَّهِ الْمُتَخَاذِلُونَ. بخدا شکست خواهید خورد! چرا؟ چون توان های شما هم افزایی نمی کنند در مقابل کاری که دشمن می کند متحد نمی شوید و کار زنجیره ای نمی کنید . صف و بنیان مرصوص نمی شوید و به میدان نمی آیید.

در صحبت های اخیر یک سرفصل خطاب به مردم بیان شد؛ که خود من هم تا به حال نشنیده بودم. آقا شروع کردند برای مردم « کارکردهای صنعت و انرژی هسته ای» را توضیح دادند که به عنوان نمونه به کارکرد انرژی هسته ای در صنعت شیرین سازی آب دریا اشاره کردند و از نخبگان و دلسوزان نظام خواستند که در خصوص این نوع مسائل به مردم آگاهی بدهند تا فریب آن دسته از افرادی که در داخل کشور مسئله هسته ای را یک مسئله کم اهمیت جلوه می دهند، نخورند و بدانند گرگ های عالم دست به دست هم داده اند که چه گوهری را از چنگ ملت در بیاورند. تلاش در خصوص آگاهی دادن به مردم درباره کارکردهای انرژی هسته ای خود یک مجاهدت و حرکت جدی در برابر توطئه دشمن است. این یک کار ایجابی و بی حاشیه است که  حتی بدون ورود به نقد مذاکرات و … هم ممکن است و کسی نمی تواند شما را متهم کند. اگر چه رهبری  تاکید کردند که جریان نقد لوزان هم باید مورد توجه جدی قرار بگیرد اما کار انتقادی پیشکش! ما حتی  وارد کار ایجابی هم نمی شویم و حساسیتی نداریم! رهبری تلاش می کنند در ما حساسیت ایجاد کنند و ما بی تفاوت هستیم.

رهبر و ولی جامعه وظیفه دارد که اولویت ها را به ما یاد آوری کند. نمی شود ایشان با این صراحت و نگرانی سخن بگویند ولی در ما هیچ احساس نگرانی ایجاد نشود و قبل و بعد از آن سخنرانی انگار نه انگار اتفاقی افتاده است.
ولایت پذیری بدون اولویت پذیری معنا ندارد.

من به دوستان دبیرخانه هم گفتم که شما باید همان شب درخصوص وظیفه عمار در خصوص لبیک به سخنان رهبری جلسه برگزار می کردید و راهکارها را بررسی می کردید. آیا نمی شد که یک جریان جدی اکران؛ جهت بازخوانی و یادآوری دغدغه های رهبری در مساجد و دانشگاه ها و مدارس و پارک ها و در هرجایی که می شود با مردم ارتباط برقرار کرد، با استفاده از فیلم هایی که در خصوص انرژی هسته ای تولید شده است به راه انداخت؟ چرا این اتفاق نیفتاد؟

در خصوص فواید و کارکرد های انرژی هسته ای اکثر ما بی اطلاع هستیم  و دشمن نیز از این خلاء اطلاعاتی استفاده می کند . متاسفانه بسیاری از رسانه هایی که می توانند در انتشار این آگاهی ها کمک کنند به وظیفه خود عمل نمی کنند. صدا و سیما چه قدر تلاش کرده است که در خصوص فواید و کارکرد های صنعت هسته ای میزان آگاهی مردم را بالا ببرد؟ مطبوعات و رسانه های ما در این خصوص چه فعالیتی ازخود بروز دادند؟

اگر قرار است معامله کنیم، لااقل بدانیم چه چیزی را داریم معامله می کنیم!

مشکل امروز، فقر تحلیل نیست بلکه فقر اطلاعات است! رسانه های ما حتی از دادن اطلاعات خام راجع به کارکردهای بیشمار انرژی و صنعت هسته ای دریغ می کنند.

جمهوری اسلامی یک نظام مردمی است. اگر ما یک نظام مردم سالاری دینی داریم باید به لوازم مردم سالاری ملتزم  باشیم ، یکی از لوازم مردم سالاری دینی تلاش برای توجیه و اقناع مردم است . این یک وظیفه عقلی و شرعی و انقلابی است. فلسفه وجودی جشنواره عمار این است که به روز حساسیت ها را بفهمد و مطالبه بکند تا در مورد آنها اثر تولید بشود و به مردم منتقل بشود.

این جلسه را مغتنم می دانم و به کلیه عزیزان که در سراسر کشور، این بار اکران جشنواره عمار را بر دوش گرفته اند، همه دوستان مخلص و با انگیزه ای که وارد این کار شده اند، عرض می کنم که اولویت امروز عمار ارتقای آگاهی های عمومی در خصوص صنعت هسته ای  است. اگر در این امر خطیر کوتاهی کنیم، عقبه اجتماعی انقلاب و نظام را تضعیف کرده ایم. وقتی که آگاهی هایی که افکار عمومی برای حرکت در مسیر آرمان های انقلاب باید داشته باشند را به آنها نرسانیم و دریغ کنیم، در آینده نمی توانیم گله کنیم . نظام مردم سالاری دینی مبتنی است بر انتخاب مردم و انتخاب مردم مبتنی است بر شنیدن حرف های مختلف و اتباع احسن از بین آنها.
وقتی شما حرف نزنید و دیگرانی که وابسته یا  خود باخته اند حرف بزنند، شما انتظار دارید فضای اجتماعی به چه سمتی برود؟ مشغول شدن به حاشیه سازی هایی که برای انصراف توجه مردم از مذاکرات پیش رو صورت می گیرد، غلط است.

بعضی چون چیزی در چنته ندارند، تلاش می کنند افکار عمومی را به هر نحوی شده از توجه به آنچه غرب می خواهد از ملت ایران بگیرد منصرف کنند. اگر دقیقا معلوم شود غرب به دنبال معامله بر سر چه چیزی ست، معادلات عوض خواهد شد. پس باید اطلاعات ایرانی ها راجع به صنعت هسته ای را که امروز یک صنعت ملی است پایین نگه داشت تا مذاکرات به آخر برسد. ولی ما نباید اجازه بدهیم دشمن بر چنین خلائی سوار شود.

رهبری تاکید بر اولویت بندی می کنند. زمانی که امام حسین را به شهادت رساندند، بسیاری از مسلمانان مشغول روزه و حج و بسیاری از کارهای خوب دیگر بودند، ولی کارهای خوبی که اولویت نداشتند. امام جامعه اسلامی ایستاده بود و اولویت را مشخص می کرد و خیلی ها می گفتند که ما می توانیم مسلمان باشیم و به اولویت های جامعه اسلامی اعتنا نکنیم و در احکام فردی و عبادی غرق شویم. مراقب باشیم که دچار این وضعیت نشویم. اگر زمان شناس و اولویت شناس نباشیم و گوش به رهبری نسپاریم، معلوم نیست که چه سرنوشتی در انتظار انقلاب باشد.

شاید این مطالب را هم دوست داشته باشید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

62 − 58 =