طاهره صفارزاده ؛ نوآوری و آن فلاپی صورتی

خاطره علی محمد مودب از طاهر صفارزاده

علی‌محمد مودب، شاعر و مدیر موسسه شهرستان ادب که از سخنرانان اختتامیه سومین جایزه علمی-ادبی «طاهره صفارزاده» بود، با انتشار یادداشتی در روزنامه شهرآرا خاطره متفاوتی از مرحوم صفارزاده نقل کرد.

«دیروز یکی از توفیق‌های من این بود که موفق شدم در بزرگداشت استادم مرحوم خانم دکتر طاهره صفارزاده شرکت کنم. تهران باوجود صفارزاده برای ما بچه‌های شعر انقلاب بوی مادر داشت و حالا غربتی دارد؛ مخصوصا اینکه آدم این‌همه راه را می‌کوبد و در ترافیک تهران خودش را به امامزاده‌صالح می‌رساند تا برای خانم صفارزاده فاتحه‌ای بخواند و با درِ بسته مقبره مواجه می‌شود. شبی که اولین جشنواره شعر فجر برگزار شد، من دنبالشان به منزلشان در همان حوالی تجریش رفتم و ایشان را به جشنواره آوردم. قرار بود به استاد جایزه‌ای بدهند که در راه می‌گفتند جایزه‌ام را به تو بدهم و بعد به پیشنهاد آقای قزوه و من، به سلمان هراتی دادند. خب خانم دکتر را بردند به ردیف اول و من از او در آن شلوغی‌ها دور شدم.
وقتی جشنواره تمام شد، همه رفته بودند. در تاریک و روشن کنار خیابان با استاد صفارزاده مواجه شدم که تا مرا دیدند، گفتند «مودب کجایی؟ من می‌ترسم.» آخر شب بود و ماشین‌ گیر نمی‌آمد. بالاخره ماشین پیکان خیلی درب‌وداغانی را اجاره کردم تا ایشان را به مقصد برسانم و کمی جلوتر با جناب میراحمد میر‌احسان، خدا حفظشان کند، روبه‌رو شدیم و او را هم سوار کردیم. بلافاصله در همان تاکسی کهنه‌ بحث شد از نوآوری و یادی از غزلی شد که همان شب خوانده شده بود. خانم صفارزاده به شوخی می‌گفتند این کی بود شعر خواند، غزلش بوی شتر می‌داد.
طاهره صفارزاده جزو پیشروان شعر نوگرای انقلاب اسلامی است و بسیار برای نوگرایی در شعر امروز نگران بود. یک‌بار خاطرم هست که فلاپی صورتی‌رنگ و قشنگی به من دادند و تاکید می‌کردند که این‌ها حرف‌های من درباره نظریه شعر است و تاکید داشتند که من آن حرف‌ها را به بچه‌های شعر امروز بگویم…

به‌خاطر‌همین تاکیدهای خانم صفارزاده من در بزرگداشت آن مرحوم به نظرم آمد که از نوگرایی و ضرورت آن و جای خالی آن بگویم. متاسفانه نوگرایی شعر امروز شایسته شعر زمان ما نیست و نباید به این سطح راضی شویم و باید درپی ارتقای دستگاه زیبایی‌شناسی شعر باشیم. نسبت شعر باید با زمانه و روز و زیبایی‌شناسی روز جهان مدام نو شود و برخی حرکت‌های ارتجاعی ادبی، در شأن ادبیات انقلاب نیست. انقلاب اسلامی برای امروز در همه زمینه‌ها حرف دارد و جریان ادبی انقلاب اسلامی نیز در تعامل با زمانه تجربه‌های گرانسنگی کرده است که باید همین تجربه‌ها نو و تعمیق و تثبیت شوند.»

عناوین مرتبط:

مراسمی به یاد «بانوی شعر انقلاب»

قزوه: صفارزاده گفت تا فقر هست جایزه‎ای نخواهم گرفت

طاهره صفارزاده؛ طنینی در شعر پایداری

شاید این مطالب را هم دوست داشته باشید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

71 − = 67