در ستون تسلیت‌ها نامی از ما یادگاری

هشتم آبان ماه برای اهل ادب روز تلخی است؛ روزی که قیصر امین‌پور شاعر بزرگ و متعهد کشورمان رخت هجرت بربست و از ناسوت به لاهوت پر کشید. اشعار نو و خیال‌پردازانه‌ی قیصر امین‌پور به همراه شخصیت دوست داشتنی و صمیمی‌اش، از او یک هنرمند کامل و تمام عیار ساخته بود که وجودش برکت بسیاری برای شعر امروز و شاعران جوان به همراه داشت.

اشعار قیصر لبریز از صمیمیت و سادگی است، در فرم و زبان بهترین نمونه‌ی شعر معاصر است و مضمون و درونمایه‌های آن حاصل ناب‌ترین اندیشه‌هاست. اشعاری که در هر زمینه از بهترین نمونه‌ها هستند. قیصر اگر عاشقانه می‌گوید تصنعی نمی‌شود و اگر از درد می‌نویسد، به واقع دغدغه‌های اجتماعی اوست. برای قیصر دفاع مقدس، مقدس است و هرگاه سراغ ذوات مقدس معصومین می‌رود آیین و مذهبی را بیان می‌کند که با آن اعتقادی قلبی دارد‌ و همه‌ی این‌ها حاصل صداقت او در سرودن است. صداقتی که نشان از احترام به مخاطب و شخصیت شعری خود می‌باشد. اگر امروز همه از قیصر به نیکی نام می‌برند گاه به خاطر چیرگی او در فن شعر و قوت قلمش است و گاه به دلیل حسن خلقش؛ اما آنچه که قیصر را در دل همه‌ی شاعران با سلیقه‌ها و نگرش‌های متفاوت و در نسل‌های گوناگون عزیز کرده است، شاید همین صداقت در سرودن باشد. صداقتی از جنس بیت زیر:

گفتى: غزل بگو! چه بگویم مجال کو
شیرین من، براى غزل شور و حال کو

۲۰۳۰۵_CtmqV7ip
و یا در شعری که برای شهر خود دزفول سروده است:

می‌خواستم
شعری برای جنگ بگویم
دیدم نمی‌شود
دیگر قلم زبان دلم نیست…

و نمونه‌های دیگری که در اشعار قیصر به وفور یافت می‌شود:

تا آمدم که با تو خداحافظی کنم
بغضم امان نداد و خدا…. در گلو شکست
نه، جز اینم آرزویی نیست:
هر چه هستی باش!
اما باش!
چو گلدان خالی لب پنجره
پر از خاطرات ترک خورده‌ایم…

قیصر امین‌پور ظهور و بروز یک جریان بود؛ جریانی که تا همیشه در دفتر پرشکوه شعرانقلاب اسلامی به یادگار خواهد ماند. همانگونه که رهبر معظم انقلاب پس از درگذشت وی فرمودند: «او شاعری خلاق و برجسته بود و همچنان به سمت قله‌های این هنر بزرگ پیش می‌رفت. درگذشت او آرزوهایی را خاک کرد ولی راه فتح قله‌ها را امید است، دوستان و یاران نزدیک و شاگردان این عزیز ادامه دهند. او و دوستانش نخستین رویش‌های زیبا و مبارک انقلاب در عرصه‌های شعر بودند و بخش مهمی از طراوت و جلوه این بوستان، مرهون ظهور و رشد آن عزیز و دیگر دوستان همراه اوست. خدا پاداش خوبی‌های او را امروز که بیش از گذشته به آن نیازمند است، با کرم و فضل به او برگرداند و او را در آغوش رحمت و مغفرت خویش بگیرد.»
روحش شاد و یادش گرامی…

۲۰۹۲۳۷۲۵۳۱۸۴۱۸۴۱۳۵۸۳۶۱۱۳۸۰۲۰۲۱۴۵۱۳۱۱۹۱۱۴۱۳۶
خسته‌ام از آرزوها، آرزوهای شعاری
شوق پرواز مجازی، بالهای استعاری
لحظه‌های کاغذی را روز و شب تکرار کردن
خاطرات بایگانی، زندگیهای اداری
آفتاب زرد و غمگین، پله‌های رو به پایین
سقف‌های سرد و سنگین، آسمان‌های اجاری
با نگاهی سرشکسته، چشم‌هایی پینه ‌بسته
خسته از درهای بسته، خسته از چشم‌انتظاری
صندلی‌های خمیده، میزهای صف‌کشیده
خنده‌های لب پریده، گریه‌های اختیاری
عصر جدول‌های خالی، پارک‌های این حوالی
پرسه‌های بی‌خیالی، صندلی‌های خماری
سرنوشت روزها را روی هم سنجاق کردم
شنبه‌های بی‌پناهی، جمعه‌های بی‌قراری
عاقبت پرونده‌ام را با غبار آرزوها
خاک خواهد بست روزی، باد خواهد بردباری
روی میز خالی من، صفحه‌ی باز حوادث:
در ستون تسلیت‌ها نامی از ما یادگاری

*  یادداشت از محمد غفاری

عناوین مرتبط:

قیصر به روایت قیصر

قیصر، پرچمدار شعر انقلاب

قیصر، شاعری در جستجوی عدالت

پیام رهبر انقلاب به مناسیت درگذشت قیصر امین پور

شاید این مطالب را هم دوست داشته باشید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

64 − 58 =