شعر امروز، آنچه هست و آن چه باید!

شعر ثروت ملي ما ايرانيان كه از ديرباز مهم ترين كانون مفهوم سازي و معناجويي در تمدن ما بوده است، امروز در حوزه آفرينش وضع خوبي دارد اما در حوزه معرفي و توزيع و نقد و تحليل و برخي حاشيه هاي لازم ديگر نياز به جريان سازي گسترده اي دارد.
 تنها فضايي كه امروز به طور جدي در اختيار شاعران است، فضاي اينترنت است كه نظر به نوظهور بودن و ضريب نفوذ اندك آن نمي تواند محمل مناسبي براي رواج و مردمي شدن شعر معاصر باشد.
شايد اغراق نباشد اگر بگوييم كه بيشترين خدمات را به شعر در اين فضا، هيات هاي مذهبي مي دهند و طبيعي است كه آن بخش از شعر از اين خدمات برخوردار مي شود كه نسبتي آشكار و تقويمي با مذهب و آيين ها دارد و بخش مهمي از جريان شعر ما كه البته آن نيز با تعبير و رويكردي ديگر مذهبي است از محمل مناسبي براي ارتباط با مردم برخوردار نيست.
ايده برپايي شب هاي شعر انقلاب در چنين فضايي شكل گرفته و سر آن دارد كه اگر خدا بخواهد طرحي نو دراندازد. شب هاي شعر انقلاب قصد دارد تا جريان شعر انقلاب اسلامي را كه به تعبيري جريان معتدل و پيشرو شعر معاصر نيز است، صاحب تريبوني موثر كند.
با وجود برگزاري جشنواره ها و كنگره هاي بسيار، همواره حاشيه ها بر متن اين سنخ مراسم ها چربيده است و كسي يك جشنواره را به خاطر شعرخواني هايش نمي شناسد.
 بخش مهمي از وقت مراسم هاي اينچنيني به سخنراني ها، تعارفات و اهداي جوايز و بيانيه خواندن مي گذرد و در بخش ديگر هم نظر به موضوعي بودن اغلب اين مراسم ها و نيز انتخاب آثار از ميان آثاري كه براي آن جشنواره ارسال شده اند، اغلب چيز دندان گيري به عنوان شعر به چشم نمي خورد.
 تنها مراسمي كه در اين سال ها به معني واقعي، شب شعري در تراز ملي بوده است، ديدار شاعران با رهبر معظم انقلاب اسلامي است كه در آن شعر و شاعر اهميت مي يابند و بسياري از چهره هاي شعر ايران در اين سال ها در همين محفل گل كرده و به جامعه معرفي شده اند به اين معني كه مورد توجه جدي تر رسانه ها قرار گرفته و امكان ارائه بهتر آثار خود را يافته اند.
شب هاي شعر انقلاب با هدف ايجاد وفاق و همدلي در جامعه شاعران انقلابي قصد دارد تا مسير و شيوه تازه اي را پيشنهاد بدهد و به شعر و شاعر توجه كند. شب هاي شعر انقلاب بهانه اي است براي تذكر اين معني كه شعر به عنوان ثروت ملي ما و وفادارترين هنر به آرمان هاي انقلاب كبير اسلامي، سهم و جايگاه مناسبي در سياستگذاري ها و برنامه ريزي هاي كلان فرهنگي ندارد و حوزه نشر شعر نيازمند تدبير و برخي اصلاحات قانوني درباره مسائلي چون حقوق مولف و برخي بسترسازي ها براي معرفي آثار برتر است.
شعر به راحتي و بدون رعايت هيچ قاعده اي بارها و بارها در رسانه هاي مختلف مورد استفاده قرار مي گيرد، بدون اين كه كسي توجه داشته باشد كه آفرينش شعر چه مسير دشوار و جانفرسايي است.
در برنامه ها و بودجه هاي ادبي بايد بيش از شعر به خود شاعر كه التزام و ايمان از او به شعرش راه مي يابد، توجه كنند تا اين عنصر كليدي فرهنگ ما بتواند در ساختن خيال روشني از عصر انقلاب اسلامي، نقش آفريني درست تري داشته باشد كه ما بيش از هر چيز به تصوير هاي روشني از ديروز، امروز و فرداي خويش محتاجيم.
تلويزيون و راديو بايد هر روز صدا و تصوير شاعران برجسته كشور را منتشر كند و شعر بايد تيتر يك روزنامه ها شود. اين چنين است كه شعر انقلاب با نفوذ گسترده تر خواهد توانست فارغ از پويه هاي گيج و گم، در بستري صحيح علمدار حركت امت ما به سوي عصر ظهور باشد.

شاید این مطالب را هم دوست داشته باشید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

− 7 = 2