عمار، سدی در برابر کج راهه سینمای ایران

جشنواره مردمی فیلم عمار،سینمای ایران،هنر انقلاب

صبح هنر | بخش‌های موضوعی جشنواره عمار سیاهه‌ای است که جریان اصلی سینمای ایران متهم به بی اعتنایی به آن است و همان مضامینی را در بر می‌‌گیرد که نسبت مستقیم با انقلاب اسلامی و مشکلات اساسی مردم پیدا می‌کند.

جواد محرمی– جشنواره عمار چه در فرم و چه در محتوا مردمی و انقلابی برگزار می شود و ماهیتی مطابق با آرمانهای انقلاب اسلامی پیدا کرده است

عمار تنها جشنواره فیلم در ایران است که می توان به معنای واقعی آنرا انقلابی دانست. چه در فرم و محتوای آثار و چه در نحوه برگزاری و چه از حیث مردمی بودن به معنای واقعی کلمه جشنواره عمار رویکردی انقلابی در پیش گرفته و تا حالا که در آستانه برگزاری ششمین دوره است از گرایش اصلی خود عدول نکرده است.

اگر جشنواره های پر هزینه و پر سر و صدایی چون فجر به تدریج با فاصله زیادی از عنوان خود در محتوا و ساختار اجرا برگزار شد و بعضا حتی به آثاری مغایر با مفهوم فجر جایزه هم داد و با حفظ صورت سیرتی غیر انقلابی هم یافت اما جشنواره عمار از آغاز راه خود را جدا کرد.

عمار از آنجا که استراتژی خود را از ابتدا تولید و حمایت از آثار منطبق با آرمانهای انقلاب اسلامی قرار داد و در این راه با وجود همه کمبودها استقامت کرد توانست تا حدودی به مدل و الگویی برآمده از توده های مردم تبدیل شود و به دنبال کشف و معرفی استعدادهایی برخواسته از متن و بطن جامعه همت بگمارد.

متاسفانه جریان اصلی سینمای ایران پس از انقلاب با وجود همه ادعاهایی که با ظهور انقلاب در مقام شعار از خود بروز داد نتوانست یا به عبارت بهتر نخواست مبتنی بر پیشرف و تعالی هنر انقلابی گام بردارد و آینه ای تمام نما از حماسه و ایثارگری فرزندان انقلابی ایران باشد.

با نگاه به لیست عناوین فراخوان جشنواره عمار  مشاهده می شود که همه آنچه بایسته و شایسته است تا سینمای ایران به لحاظ مضمون و محتوا به سمت آن گرایش داشته باشد را در خود جای داده است.

وقتی جریان اصلی سینمای ایران مشغول مضامین سخیف عشقهای خیابانی و دختر پسری به سبک فیلم فارسی است و سینمای روشنفکری نیز سرگرم بازیهای فرصت سوز فرمالیستی است جشنواره عمار با همه سادگی و وقارش صدای اعتراضی است در میان همهمه پوک و پوچی که در سینما نمی گذارد صدا و دغدغه واقعی ملت شنیده شود.

 جشنواره عمار در فراخوان خود فقط در یک بخش موضوعی فتنه سال ۸۸ را مورد توجه قرار داده است. ماجراجویی که نظام اسلامی را تا لبه پرتگاه برد و برخی آنرا یک سوء تفاهم ساده قلمداد می کنند و طیفهای از سیاسیون و قاطبه روشنفکران غرب زده حتی دوست ندارند در محافل عمومی با قرائت حقیقی حرفی از آن رخداد شرم آور به میان بیاید.

 بیداری اسلامی که مهمترین رویداد سالهای اخیر منطقه ای است که ما در آن به سر می بریم و سینمای ایران در تغافل و غفلت کامل از آن به سر می برد از دیگر بخشهای موضوعی عمار است.

نقد درون گفتمانی نظام اسلامی بخش دیگری است که در جشنواره عمار لحاظ شده است. موضوعی که بی تردید لازمه هنر انقلابی است و اگر از دریچه ای دردمندانه و دلسوزانه و نه غرض ورزانه و تخریب گرایانه مورد توجه قرار گیرد بی تردید منشا خیرخواهد بود.

 برای مثال چالش‌های عدالت اجتماعی در حوزه های گوناگون زیر مجموعه بخش “نقد درون گفتمانی” عمار قرار می گیرد و فیلمساز جوان می تواند به بازتعریف جدیدی از مرز باریک میان سینمای سیاه نما و سینمایی که دردمندانه و دلسوزانه با رویکرد جراحی به طرح مسئله می پردازد دست یابد. رویکردی که با انگیزه بهبود و ترمیم معضل در نظام اسلامی سوژه یابی می کند اقدام به خلق اثر هنری می نماید.

به عنوان مثال در کدام اثر سینمایی مشاهده شده که ضعف صنعت خودروسازی و عواقب دامنگیر آن به عنوان یکی از معضلات اصلی جامعه  موضوع  انتخابی یک فیلمساز قرار بگیرد. آیا رنج مردم از کیفیت بد صنعت خودروی ایران اهمیت کمی دارد که سینمای ایران همیشه از کنار مضامینی اینچنینی با بی اعتنایی عبور کرده است؟

 جشنواره مردمی فیلم عمار، سینمای ایران ،سینمای انقلاب،هنر متعهد، هنر انقلاب

سینماگر شبهه روشنفکر ایرانی به عنوان مثال برای مسئله اقتصاد مقاومتی اصلا محلی از اعراب قائل نیست چرا که ریشه همه معضلات از نظر او در عمل نکردن به نسخه های غربی خلاصه می شود و اقتصادی که بخواهد در برابر این نسخه ها مقاومت کند و به فکر راه حلهای بومی باشد از اساس بی معنی و خنده دار به نظر می رسد.

بر همین اساس موضوعی با عنوان مواجهه با تحریم­های غرب علیه ایران برای سینماگر شبهه روشنفکر بی مفهوم است چرا که ریشه تحریم از منظر او همین مقاومتی است که اصولا به عقیده او پایه و اساسی عقلانی ندارد.

همین است که محصول اغلب آثار سینمایی سالهای اخیر سینمای ایران را فیلمهایی تشکیل می دهد که هیچ ربطی به مسائل اصلی مردم ایران ندارد و بالطبع قابلیت این را ندارد که مردم برای آن هزینه نمایند و وقت صرف کنند.

آیا اصلاح الگوی مصرف، نمی تواند در کشوری که بالاترین مصرف سرانه انرژی در جهان را به خود اختصاص داده موضوع یک اثر سینمایی باشد؟

درباره موضوعات تاریخی مانند فاجعه هفتم تیر که هیچ ملتی نمی تواند به راحتی از کنار آن عبور کند نیز کم کاری سینمای ایران مسئله ای محرز و مشخص است.

فراخوان جشنواره عمار سیاهه ای است که سینمای ایران متهم به بی اعتنایی به آن است و سرفصلهای بخشهای موضوعی این جشنواره همان مضامینی است که نسبت مستقیم با انقلاب اسلامی پیدا می کند.

مطالب مرتبط:

«عمار»، جشن مردمی سینمای انقلاب

مقابله با «آمریکاستایی»، مأموریت ویژه عمار ۹۴

شاید این مطالب را هم دوست داشته باشید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

− 5 = 5