محمد گلریز

محمد گلریز

محمد گلریز که نام اصلى وى، محمد على گلپایگانى است به سال ۱۳۲۵ در تهران متولد شد. پدرش که از مداحان بزرگ و سرشناس اهل بیت (ع) تهران بود از صدایى بسیار رسا و جذاب برخوردار بود و برادرانش نیز از صدایى خوش و خوب برخوردار مى‏باشند، پس باید به جرأت اعتراف کرد که صداى خوب در این خانواده موروثى است. استاد اولیه و مشوق وى، پدرش بود ولى کلا آواز و موسیقى را نزد برادرش اکبر گلپایگانى فراگرفت و از سال ۱۳۵۲ کار خود را در رادیو رسما آعاز کردو حدود سال ۱۳۵۳ در کلاس مرحوم ادیب خوانسارى و سرخوش به فراگیرى بیشتر در موسیقى پرداخت و همزمان با گروه شیدا هم همکارى مى‏کرد و اولین آهنگ وى که در این گروه توسط فریدون شهبازیان به سرپرستى محمدرضا لطفى ضبط شد، از «شیدا» بود.

پس از چندى در برنامه‏هاى «گلچین هفته» شرکت کرد و حدود ده آهنگ در این سرى برنامه اجرا نمود. محمدعلى گلپایگانى، علت انتخال نام «گلریز» را براى خود این گونه بیان مى‏کند: «در زمانى که در رادیو تازه شروع به همکارى نموده بودم، جهت ضبط آهنگى از «شیدا» به دیدار دکتر نورعلى‏خان برومند رفته بودم و در انجا غزلى از حافظ را در دستگاه شور، خواندم تا به گوشه «گلریز» رسیدم (گونه‏اى در دستگاه شور). استاد برومند به‏دلیل خشنودى از این اجرا پیشنهاد کرد تا نام هنرى خود را «گلریز» بگذارم و از آن پس با همین نام نزدیک به ده ترانه از عارف و شیدا و گروه شیدا در برنامه گلچین هفته اجرا کرده‏ام.» از سال ۱۳۵۸، پس از پیروزى انقلاب اسلامى اولین کار خود را به نام «سرود نیایش» از مرحوم رضاقلى ملکى، سپس سرود «این بانگ آزادى» با شعر حمید سبزوارى و آهنگ احمدعلى راغب را اجرا کرد. سپس سرودهاى «اى شهید مطهر»، «رفتند یاران»، «خجسته باد این پیروزى»، «اى شهیدان خدایى نامتان پاینده باد» را خواند همچنین آوازهایى را در برنامه «با محرمان خلوت انس» با موسیقى و بدون موسیقى به‏اجرا درآورد و آهنگ «دریغا» که آهنگ آن از محمدعلى شکوهى و با شعرى از حمید سبزوارى ساخته شده بود، به مناسبت رحلت حضرت امام خمینى (ره) اجرا کرد.

محمد گلریز حدود یک‏صد و ده آهنگ اجرا کرده که آهنگ‏هاى آنرا، آهنگسازانى چون محمدعلى کیانى نژاد، محمدرضا لطفى، رضاقلى ملکى، احمدعلى راغب، محمدعلى شکوهى و… ساخته‏اند. وى معتقد است: «نخستین هدف موسیقى باید رسیدن به کمال و معنویت باشد. پدید آورندگان موسیقى باید ضمن بهره‏گیرى خوب از کلام، بیشترین هنر خود را در تلفیق موسیقى و کلام به خرج دهند تا بهره‏اى معنوى عاید شنوندگان گردد. نباید گذاشت موسیقى به وسیله‏اى براى وقت گذرانى و پر کردن اوقات فراغت تبدیل شود. به همین دلیل، به مسئولین صدا و سیما پیشنهاد مى‏کنم وقت مشخصى را براى پخش موسییقى سنتى و غیر سنتى در نظر گیرند و از پخش بدون برنامه موسیقى در بین برنامه‏ها اجتناب کنند.»

محمد گلریز، در برنامه فرهنگى و هنرى و کارهاى خیریه، خود یکى از پیشگامان است، در کنسرتى که در تالار رودکى (وحدت) به نفع زلزله‏زدگان گیلان برپا کرد فعالانه شرکت نمود و در سال ۱۳۶۴ نیز از طریق وزارت ارشاد اسلامى تحت قراردادهاى فرهنگى هنرى بین ایران و کشورهاى جهان، همراه هنرمندانى چون: محمدعلى شکوهى، هادى منتظرى، داود یاسرى و تنى چند از هنرمندان دیگر به کشور ژاپن مسافرت و برنامه‏هاى موسیقى سنتى را اجرا کردند. محمدعلى گلپایگانى از سال ۱۳۴۹ به استخدام بانک صادرات ایران درآمد، ابتدا در اداره ماشین‏هاى الکترونیک سپس به اداره روابط عمومى منتقل و در آن اداره مشغول کار گردید. از برخورد محبت‏آمیزى که این هنرمند با نگارنده در این اداره داشت، حس کردم که انگار، وى سالها رشته روابط عمومى و علوم ارتباطات را طى کرده که با ارباب رجوع این‏گونه مردمى روبرو مى‏گردد.

شاید این مطالب را هم دوست داشته باشید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

40 − 33 =