نیاز ما به روایت قصصی/ نگاهی به فیلم محمد رسول ا…(ص‎)

علی محمد مودب

صبح هنر | برای اینکه خودمان باشیم و برای اینکه مؤمن باشیم و برای اینکه پیشرفت کنیم، به روایت قصصی از جهان نیاز داریم و روایت قصصی همین است که در این فیلم هست و روایت قصصی همان است که در قرآن کریم هست

علی‌محمد مؤدب: این روزها فیلم محمد (ص) روی پرده سینماهاست. یکی از خوبی‌های حمله این است که باعث دفاع می‌شود و باز، خوبی دفاع این است که به‌نوبه خودش حمله را ایجاد می‌کند. در این سال‌ها هجوم شدیدی به معارف و نمادها و شخصیت‌های اسلامی در حوزه رسانه‌ها و هنرهای مدرن طراحی و اجرا شد که از وقیح‌ترین آن‌ها، حمله به پیامبر مکرم اسلام(ص) بود؛ اما همین حملات باعث شد مسلمانان بیشتر به فکر بیفتند و سراغ شناخت و معرفی پیامبرشان بروند. فیلم محمد (ص) یکی از ثروت‌های امروز ماست و نوعی ذکر تصویری حضرت رسول(ص) است.

این فیلم بر دوران کودکی و نوجوانی حضرت متمرکز شده و توانسته است پاره‌ای از روایات ما را بااستفاده‌از ظرفیت‌های سینمایی به تصویر بکشد. صحنه‌های باشکوه حمله فیل‌ها و دفاع پرستوها از خانه کعبه تا قبل از این فیلم هیچ مابازایی در عالم سینما نداشته و امروز به‌لطف خدا این صحنه‌ها به ثروت تصویری ما افزوده شده است.

قوت مهم این فیلم قصه آن است که در شعب ابی‌طالب و در دوران تحریم آغاز می‌شود و در همان‌جا پایان می‌یابد. زمانی که در مجموعه تلویزیونی مختارنامه قصه به ماجرای خانه‌نشینی کیان ایرانی رسیده بود و همزمان، کشور به‌دلیل خانه‌نشینی رئیس‌جمهور محترم در نوعی بحران نرم قرار داشت، همه ما از این میزان تطبیق و هماهنگی شگفت‌زده بودیم و انگار در تلاش هنری ناب، پیامی هست که همواره پاسخ‌گوی نیازهای زمان هم هست. در فیلم محمد قصه از دشواری تحریم آغاز می‌شود و با شکستن تحریم‌ها پایان می‌یاید. گفتگوها به‌ویژه در نیمه اول فیلم انصافا خوب نوشته شده‌اند و پرمغز هستند به‌نحوی که هرکدام می‌توانند به‌خودی‌خود ارزش داشته باشند.فیلم محمد رسول ا… نوعی ذکر و موعظه سینمایی است.

دوران کودکی ما دورانی شبیه به صدر اسلام بود. در کودتای نوژه و در توفان طبس حیوانات و شن‌ها مأمور خدا بودند تا ما را حفظ کنند. امام بزرگوار ما با تکیه بر جهان‌بینی قرآنی، بی‌خوفِ شماتت این‌وآن تصریح می‌کردند که شن‌ها مأمور خدا بودند؛ اما به‌هرحال این روزها ما اسیر غفلت شده‌ایم و محمد رسول ا…(ص) آمده است تا در سالن‌های تاریک سینما روشنایی را به قلب‌های ما بازگرداند.

نمی‌خواهم از جزئیات بگویم تا خودتان بروید و فیلم را ببینید. فقط به همین مقدار بسنده می‌کنم که خورده‌شدن عهدنامه تحریم معناهای شگفتی دارد. تمام گفتگوهای بزرگان مشرکان در این صحنه‌ها که بسیار هم خوب نوشته شده‌اند، به این نکته اشاره می‌کنند که عملا تحریم‌ها از بین رفته‌اند و این وضعیت بسیار شبیه وضعیت امروز ماست. به‌یاد بیاوریم که وزیر خارجه سابق انگلیس در مصاحبه رسمی و در یادداشت‌ها رسما اعلام کرد که در صورت محقق‌نشدن توافق عملا امکان ادامه تحریم‌ها وجود ندارد. برای اینکه خودمان باشیم و برای اینکه مؤمن باشیم و برای اینکه پیشرفت کنیم، به روایت قصصی از جهان نیاز داریم و روایت قصصی همین است که در این فیلم هست و روایت قصصی همان است که در قرآن کریم هست که در آن پرنده و مورچه سخن می‌گویند. روایت قصصی روایت امام ما از مناسبات عالم بود؛ جنگ و دفاع و مرگ و زندگی ما به نگاه قصصی نیاز دارد. بماند… . بروید و این فیلم دیدنی را ببینید.

شاید این مطالب را هم دوست داشته باشید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

− 2 = 3