پند روحانی

اشک را پیوند باید زد به لبخندی دگر
دوستان دارد قیامت می شود چندی دگر

می رسد سیمرغ و زالی، می رسد رودابه ای
رستمی دیگر می آید از دماوندی دگر

رستمی دیگر می آید با کتاب و ذوالفقار
مژده باید داد ایران را به فرزندی دگر

منتظر باشید ای دلدادگان انتظار
آرزومندی می آید آرزومندی دگر

می توان با خنده خنده پشت شیطان را شکست
می توان گریاند شیطان را به لبخندی دگر

صدهزاران چاله و چاه از سر ما رد شده ست
دیگر از بندی نمی افتیم در بندی دگر

شعرهایم پند روحانی ست، می دانم ولی
زاهد خودرای کمتر بشنود پندی دگر

ناخداوندان دنیا از قیامت غافل اند
این جهان جز کدخدا دارد خداوندی دگر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

48 − 43 =