چرا نباید درباره این سوژه‌ها کار شود؟

به گزارش صبح هنر، روز دوشنبه 16 دی ماه از ساعت 16:30 نشستی در سالن شماره 3 سالن سینما فلسطین با موضوع «سوژه های سینمایی جنایات آمریکا» برگزار شد. در این نشست آقای مصطفی فارویی به شماری از موضوعات مغفول در تاریخ آمریکا پرداخت که می توانند سوژه های مناسبی برای ساخت آثار سینمایی در اختیار دغدغه مندان این حوزه قرار بدهند.

فارویی با اشاره به سوژه هایی از جنایات و اقدامات آمریکا برای سینماگران گفت: آمریکایی‌ها بیش از هزاران سوتی انجام داده‌اند که می‌توان آنها را پیگیری کرد اما اینکه ما این موضوعات را پیگیری نمی کنیم از ناتوانی و بی‌دقتی نسل ما است.

وی گفت: به طور مثال ضدیت با آمریکا یکی از سوژه هایی است که می تواند به صورت جدی پیگیری شود. مرگ بر آمریکا و ضدیت با دولت این کشور  وضعیت بدون پرستیژی نیست بلکه بسیاری از روشنفکران و هنرمندان خود آمریکا هم با سیاست ایالت متحده مخالفت دارند و علیه آن مطلب می نویسند، ولی عجیب است که ضدیت این افراد از مباحث سانسور شده صدا و سیمای ما است و روی آن کار نمی شود.

فارویی در ادامه اقدامات و استراتژی های مالی آمریکا را سوژه دیگری عنوان کرد و گفت: بنگاه‌های بزرگ اقتصادی زیادی در آمریکا وجود دارد که بخش اعظمی از درآمد خود را صرف اهداف نظامی می‌کنند. یکی از سوژه های مورد بحث، رهبری مالی ایالات متحده است. سالی که سازمان ملل تاسیس شد ایالت متحده  تلاش کرد تا بحث های مالی جهانی را رهبری کند و  به طور مثال با تزریق دلار و وام‌هایی که در اختیار اروپا قرار می داد سعی کرد اقتصاد اروپا را به دلار وابسته کند و به ازای آن متعهد شده بود که به اروپا طلا بدهد اما نیکسون به راحتی بعدا به اروپایی ها اعلام کرد که قرار نیست طلا به اروپایی بدهد. هم اکنون اکثر کشورهای در حال توسعه دنیا از ایالت متحده طلبکار هستند.

این پژوهشگر با اشاره به سوژه دیگری از اشغال کشورها سخن گفت و بیان کرد: عراق سال 2003 اشغال شد اما سال 2010 تحریم‌ها را برداشتند و اینهایی که می‌گویند تحریم‌ها 6 ماهه و یک ساله برداشت خواهد شد حرف بی‌منطقی است آیا واقعاً کسانی که در حوزه سینما کار می‌کنند نسبت به سوژه‌های ضدآمریکایی مطلع نیستند تا چه سازوکاری آنها را به سمت فیلم نساختن درباره این سوژه ها وجود دارد. آمریکا در طول تاریخ بیش از 1000 خطای مهم داشته اما از این ور پیگیری‌ها لازم نیست.

فارویی در بخش دیگری از سخنان خود برای ارائه سوژه برای ساخت فیلم به فیلمسازان جشنواره فیلم عمار گفت: از نمونه سوژه های دیگر نسل‌کشی های متعدد ایالت متحده مثل نسل کشی سرخپوست ها، کشتار هیروشیما وو ناکازاکی یا حتی کشتار طرفداران فرقه داویدی و یا جنایت در حق مردم ویتنام و موارد مشابه است.

وی تصریح کرد: چین هر ساله گزارشی از وضعیت حقوق بشر در آمریکا منتشر می کند که قابلیت های زیادی برای پیگیری دارد. به طور مثال در 11 نوامبر سال 2010 یعنی تنها یک روز در نیویورک 464 قتل مشاهده شده است یا در سال 2008 از هر 100 نفر در آمریکا یک نفر در زندان بسر می برده است که این آمار هم اکنون افزایش بیشتری پیدا کرده است. در واقع رهبران گروههای مختلف در آمریکا به انواع اقسام مختلف و به راحتی کشته می شوند.

این منتقد سانسور در آمریکا را از سوژه های دیگر ساخت فیلم برای جشنواره عمار دانست و گفت: سانسور در آمریکا و اینکه چقدر می توان علیه رفتارهای متناقض آمریکایی صحبت کرد از مباحث مهمی است که می توان بر روی آنها کار کرد. این ارزشها و ایدئولوژی ها اگر به نفع رژیم حاکم باشد آنها را برجسته و رسانه ای می کند و اگر متعلق به رقیب باشد آن را مثل فیلم “آرگو” بدشکل و وحشتناک نشان می دهد.

بحث دیگر شخصیت‌پردازی است، ما شهیدهایی مثل «مهدوی‌ کرد» داریم که تحت شکنجه مستقیم آمریکا کشته شدند. چرا نباید درباره این سوژه‌ها کار شود؟

وی در ادامه به موضوعات دیگری چون ساواک، ایرباس، قتل جان اف کندی، کودتای 28 مرداد و … اشاره کرد و گفت: همه اینها سوژه هایی هستند که می توان درباره آنها فیلم ساخت. مدتی پیش اسنادی منتشر شد که در آنها کودتای 28 مرداد بر اساس برنامه ریزی های خود ایالات متحده انجام گرفته بود و ما نباید چشم‌مان را روی آن ببندیم.

این روزنامه‌نگار در پایان با اشاره به سوژه هایی همچون حدود تحمل مخالف در ایالت متحده خاطرنشان کرد: بسیاری از مجریان تلویزیون و بازیگران هالیوود و حتی استادان دانشگاه در آمریکا به خاطر مخالفت خود با سیاست ها و استراتژی های ایالت متحده منکوب و سرکوب شدند. بنابراین همه این سوژه ها قابلیت پیگیری دارند. بحث مافیا در امریکا نیز از مباحث قابل طرح است و ما هر چه می‌کشیم شاید به قول دوستی از مافیای بی‌عرضه حزب الهی‌هاست.

شاید این مطالب را هم دوست داشته باشید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

66 − 56 =